Ο Δεκάλογος της Πρόληψης του Καρκίνου

Ο ΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ

Iωάννης Μούντζιος ΜSc, PhD

Παθολόγος Ογκολόγος

Oncolife, Κέντρο Ολιστικής Φροντίδας Ογκολογικού Ασθενή

Β’ Ογκολογική Κλινική, Νοσοκομείο Ερρίκος Ντυνάν

Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι όσο νωρίτερα γίνει η διάγνωση μιας κακοήθειας, τόσο πιο εύκολα μπορεί να αντιμετωπιστεί και τόσο πιο καλό είναι το προσδοκώμενο θεραπευτικό αποτέλεσμα.

Αξίζει να τονιστεί πως σήμερα υπάρχουν κακοήθεις νεοπλασίες που στα αρχικά τους στάδια και με την κατάλληλη θεραπευτική αντιμετώπιση θεωρούνται πλήρως ιάσιμες, όπως είναι ο καρκίνος του όρχεως, κάποιες μορφές λεμφωμάτων, ο καρκίνος του μαστού και του παχέος εντέρου, το μελάνωμα και άλλα.

Αξίζει λοιπόν να αναφερθούμε σε κάποια απλά προληπτικά μέτρα που μπορούν να συμβάλλουν ουσιαστικά, άλλα στην αποφυγή (πρωτογενής πρόληψη) και άλλα στην έγκαιρη διάγνωση (δευτερογενής πρόληψη) των συχνότερων κακοηθειών:

1. Δεν καπνίζουμε.

Η αποφυγή βλαβερών συνηθειών, όπως το κάπνισμα, που αποδεδειγμένα σχετίζεται με μια σειρά από κακοήθειες (καρκίνος φάρυγγα, λάρυγγα, οισοφάγου, πνεύμονα, ουροδόχου κύστεως και άλλοι), μας προφυλάσσει σε πολύ μεγάλο βαθμό από την ανάπτυξη των καρκίνων αυτών.

Αρκεί να σημειωθεί ότι κάποιες από αυτές τις μορφές καρκίνου είναι πρακτικά ανύπαρκτες σε μη καπνιστές (π.χ. ο καρκίνος της ουροδόχου κύστεως) ενώ σε κάποιες άλλες μειώνεται δραματικά η επίπτωσή τους σε μη καπνιστές (π.χ. καρκίνος του πνεύμονα).

Είναι γνωστό ότι ο καρκίνος του πνεύμονα, που αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου από καρκίνο παγκοσμίως, προσβάλλει καπνιστές στο 85-90% των περιπτώσεων , ενώ μόλις ένα 10-15% αφορά σε μη καπνιστές.

Είναι επίσης γνωστή η περιεκτικότητα των προϊόντων καύσης του τσιγάρου σε αρωματικούς πολυκυκλικούς υδρογονάνθρακες, όπως είναι τα βενζοπυρένια, που είναι γνωστές καρκινογόνες ουσίες.

2. Τρώμε υγιεινά με μια ισορροπημένη Μεσογειακή διατροφή.

Στην πατρίδα μας έχουμε την τύχη να έχουμε αφθονία φρέσκων φρούτων και λαχανικών, ψαριών, πουλερικών και μη επεξεργασμένου ελαιόλαδου.

Προτιμάμε γενικά τις τροφές ψητές, βραστές ή μαγειρευτές και αποφεύγουμε τα τηγανητά και τα λιπαρά. Αποφεύγουμε υπέρμετρη κατανάλωση αλκοόλ και κεκορεσμένων λιπαρών οξέων με τις τροφές, που πλην των άλλων βλαβερών συνεπειών τους σχετίζονται και με κακοήθειες του οισοφάγου,του στομάχου, του ήπατος, του παγκρέατος και του παχέος εντέρου.

Η παχυσαρκία έχει συσχετιστεί επίσης και με αυξημένη πιθανότητα υποτροπής του ορμονοευαίσθητου καρκίνου του μαστού. Αξίζει επίσης να σημειωθεί η τεκμηριωμένη επισημιολογική συσχέτιση του καρκίνου του παχέος εντέρου με την κατανάλωση μεγάλης ποσότητας κόκκινου κρέατος και ειδικά του επεξεργασμένου (ζαμπόν, λουκάνικα, μπέικον κλπ).

3. Αποφεύγουμε την παρατεταμένη έκθεση στην βλαβερή (υπεριώδη) ηλιακή ακτινοβολία.

Η ηλιακή ακτινοβολία, η οποία σχετίζεται με εμφάνιση νεοπλασιών του δέρματος όπως το μελάνωμα. Ιδιαίτερα τους θερινούς μήνες, κατά τους οποίους η χώρα μας είναι ιδιαίτερα πλούσια σε ηλιοφάνεια, αποφεύγουμε την παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο, ιδίως μεταξύ 12:00-17:00, ώρες κατά τις οποίες η ηλιακή ακτινοβολία είναι κατακόρυφης υψηλής έντασης και περιέχει υψηλό ποσοστό υπεριώδους ακτινοβολίας.

Εξυπακούεται η αναγκαιότητα χρήσης όλων των προστατευτικών μέσων από την έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία, όπως τα λευκά και ελαφριά ρούχα, η χρήση καπέλου, ομπρέλας, γυαλιών ηλίου, καθώς και αντηλιακού σώματος και προσώπου με υψηλό δείκτη προστασίας.

4. Αθλούμαστε συστηματικά, βάζουμε την άσκηση στη ζωή μας.

Έχει αποδειχθεί ότι μια μέτρια καθημερινή άσκηση (πχ 30 λεπτά ελαφράς αερόβιου γυμναστικής ή γρήγορο περπάτημα 5 χλμ) αποτελεί ασπίδα προστασίας για την υγείας μας, συμπεριλαμβανομένου του κινδύνου ανάπτυξης κακοηθειών.

5. Οι γυναίκες, και ιδιαίτερα αυτές με βεβαρημένο οικογενειακό ιστορικό.

Οι γυναίκες, και ιδιαίτερα αυτές με βεβαρημένο οικογενειακό ιστορικό, υποβάλλονται σε μαστογραφία αναφοράς στα 35 έτη και ακολούθως σε ετήσια βάση μετά τα 40 έτη, σε συνδυασμό με το υπερηχογράφημα μαστών ή με βάση τις οδηγίες του Ιατρού τους, μέχρι την ηλικία των 70 ετών.

Έχει βρεθεί ότι η διενέργεια ετήσιας ή διετήσιας προληπτικής μαστογραφίας σε γυναίκες 40-65 ετών σχετίζεται με σημαντική μείωση του κινδύνου θανάτου από καρκίνο του μαστού.

6. εξέταση του κολποτραχηλικού επιχρίσματος των γυναικών με το γνωστό μας τεστ Παπανικολάου (Pap-test)

Η εξέταση του κολποτραχηλικού επιχρίσματος των γυναικών με το γνωστό μας τεστ Παπανικολάου (Pap-test) με έναρξη ταυτόχρονη με την έναρξη της σεξουαλικής δραστηριότητας και ακολούθως σε ετήσια βάση ή σύμφωνα με τις οδηγίες του θεράποντος Ιατρού.

Ο τακτικός έλεγχος της γυναίκας με το Pap-test σε συνδυασμό με το γυναικολογικό (διακολπικό) υπέρηχο έχει βρεθεί ότι μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο θανάτου από γυναικολογικές κακοήθειες, όπως ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας αλλά και του ενδομητρίου και των ωοθηκών.

7. Η ουρολογική εξέταση του προστάτη

Η ουρολογική εξέταση του προστάτη, σε συνδυασμό με την ανίχνευση της τιμής του ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA) στον ορό του αίματος σε άνδρες άνω των 55 ετών, προσφέρει ένα πολύτιμο διαγνωστικό όπλο στην έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του προστάτη, γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό μια και πρόκειται για νεοπλασία με καλοήθη και μακροχρόνια πορεία,εφόσον διαγνωστεί και αντιμετωπιστεί έγκαιρα.

8. Η διενέργεια ορθοσιγμοειδοσκόπησης

Η διενέργεια ορθοσιγμοειδοσκόπησης, κι εφόσον υπάρχουν ενδείξεις και κολονοσκόπησης, σε ασθενείς άνω των 45 ετών με βεβαρημένο οικογενειακό ιστορικό, σε ασθενείς με ύποπτη συμπτωματολογία ή ακόμη και προληπτικά σε υγιείς συμβάλλει ουσιαστικά στην έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση του καρκίνου του ορθού και του παχέος εντέρου, νόσοι δυνητικά ιάσιμες στα αρχικά στάδια.

9. Η διενέργεια απλών εργαστηριακών εξετάσεων

Η διενέργεια απλών εργαστηριακών εξετάσεων σε τακτική-προληπτική βάση, όπως οι γενικές εξετάσεις αίματος, που προσφέρουν πολύτιμη βοήθεια στη διάγνωση αιματολογικών και άλλων κακοηθειών (π.χ. διερεύνηση αναιμίας) και η απλή ακτινογραφία θώρακος ή το υπερηχογράφημα κοιλιάς για τη διάγνωση πρωτοπαθών ή μεταστατικών όγκων του θώρακα και της κοιλιακής χώρας.

10. Η επαφή και η επικοινωνία με τον ειδικό γιατρό

Τέλος, η επαφή και η επικοινωνίας μας με τον ειδικό γιατρό. Τελευταία, αλλά όχι ήσσονος σημασίας, είναι η αυξημένη εγρήγορση που πρέπει να διαθέτουμε όλοι μας σε συμπτώματα που μπορεί να αποτελούν την πρώτη εκδήλωση μιας κακοήθειας, όπως η απότομη και χωρίς λόγο απώλεια σημαντικού βάρους σε μικρό χρονικό διάστημα, η εμφάνιση διογκώσεων σε όργανα όπως ο τράχηλος, ο μαστός και οι όρχεις, η απώλεια αίματος με το βήχα (αιμόπτυση) , η αιφνίδια αλλαγή των συνηθειών του εντέρου, η απώλεια αίματος από το ορθό ή τον κόλπο (σε μεταεμμηνοπαυσιακές γυναίκες) και άλλα.

Τονίζεται ότι τα ανωτέρω συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν και σε μια σειρά από καλοήθεις παθήσεις,γι αυτό και δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να ταυτίζονται με κακοήθεια.

Σε κάθε περίπτωση η αναζήτηση ιατρικής συμβουλής αποτελεί την καλύτερη λύση.

Related posts